سجده نشین

اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه والنصر واجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه

حالات مردم آخرالزمان
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۱۱:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٢/٤
 

اصبغ بن نباته می گوید: امیرالمؤمنین علیه‏ السّلام فرمود: زمانی بر مردم می‏آید که عمل زشت برتری (کامل) پیدا می کند و خودسازی نموده و جلوه ‏گری می نماید. پرده از روی محرمات برداشته شود، زنا آشکار می‏ گردد و مال یتیمان را حلال دانسته و می‏ خورند، کم‏ فروشی می نمایند و شراب را به جای آب انگور حلال دانند و رشوه را به عنوان هدیه حلال شمرند. خیانت در امانت را جایز می‏دانند، مردها شبیه به زنها و زنها شبیه به مردها شوند.

به حدود و احکام نماز اعتنا نمی‏ کنند، در آن زمان برای غیر خدا (سیاحت، تجارت، ریا، سیاست و غیره) حج انجام می دهند.

در آن زمان گاهی ماه شب اول آن قدر بزرگ (دیده) شود که به نظر، دو شب آید و گاهی در شب اول دیده نشود، پس چون ماه دیده نشود روز اول ماه رمضان را روزه نگیرند و روز عیدفطر را روزه بگیرند.

در آن زمان مراقب باشید، مراقب باشید، مبادا خداوند ناگهان انتقام گیرد، همانا در پس آن زمان مرگ سریع و عجیبی خواهد بود به گونه‏ ای که مرد، هنگام صبح سالم است و شب به خاک سپرده می‏شود، شب زنده است و صبح مرده. در آن زمان پیش از آن که به بیماری -منتهی به- مرگ مبتلا شوند واجب است وصیت خود را بکنند و نماز را در اول وقت به جا آورند مبادا تا آخر وقت اجل مهلت ندهد.

هر کدام از شما که آن زمان را درک کند شب نخوابد مگر با طهارت (وضو) و اگر بتواند در تمام احوال با طهارت باشد زیرا نمی‏داند ملک الموت چه وقت به سراغ او می ‏آید.

من شما را ترساندم اگر بترسید و فهماندم اگر بفهمید و پند دادم اگر پند بگیرید، در نهان و آشکار از خدا بترسید و (سعی کنید) مسلمان بمیرید زیرا که هر کس غیر از اسلام، دینی قبول کند از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است.[1]

--------------------------------------------------------------

پی نوشت:

[1] برگرفته از کتاب: پیشگویی های امیرالمؤمنین‏ علی بن ابی طالب


 
 
نتیجۀ علائم قبل از ظهور در گفتار شیخ مفید
نویسنده : محمد طاها - ساعت ٧:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢٦
 

مرحوم شیخ مفید در کتاب ارشاد[1]می فرماید: روایاتی که از پیامبر و خاندان وحی(ع) به ما رسیده بیانگر علائم و نشانه ها و رخدادهایی است که پیش از قیام حضرت مهدی(عج) پدیدار می‌گردند که اهمّ آنها عبارتند از:

1. جنبش ارتجاعی سفیانی.

2. قتل سیّد حسنی.

3. جنگ قدرت بنی عبّاس.

4. گرفتن خورشید در نیمه ماه رمضان.

5. گرفتن ماه در آخر ماه رمضان، بر خلاف عادت.

6. شکافته شدن زمین و فرو بردن تجاوزکاران.

7. فرو رفتن زمین در مشرق.

8. فرو رفتن زمین در مغرب.

9. توقّف خورشید به هنگام نیم روز در وسط آسمان.

10. طلوع خورشید از مغرب.

11. قتل نفس زکیّه پشت دروازه کوفه در زمره هفتاد نفر از شایستگان.

12. بریده شدن سر مردی از بنی هاشم میان رکن و مقام.

13. ویران شدن دیوار مسجد کوفه.

14. آمدن پرچم‌های سیاه از طرف خراسان.

15. قیام و جنبش یمنی.

16. آشکار شدن مرد مغربی و تصرّف شام بوسیله سپاه او.

17. فرود آمدن ترک ها در جزیره.

18. فرود آمدن رومیان در رمله.

19. طلوع ستاره‌ای درخشان و نورانی بسان ماه و آنگاه انعطاف خاص آن...

20. پدیدار شدن سرخی در آسمان و گسترش آن در آفاق آسمان.

21. پیدایش ستونی از آتش در مشرق به مدّت سه تا هفت روز

22. قیام امّت عرب و بر کنار شدن زمامداران عرب بوسیلۀ ملّتهای خویش و به دست گرفتن زمام امور کشورها بوسیله مردم.

23. خروج جهان عرب از سیطرۀ عجم.

24. کشته شدن رهبر مصر بدست مردم.

25. انهدام شام و اختلاف سه جریان سیاسی در آن.

26. ورود پرچم‌های قیس و عرب به مصر.

27. ورود پرچم‌های کنده به خراسان.

28. ورود سپاهی از سوی مغرب و رسیدن آنها به دروازه شهر حیره.

29. آمدن پرچم‌های سیاه از سوی مشرق.

30. شکستن دیوار فرات و جریان یافتن آب در کوچه‌های کوفه.

31. خروج 60 پیامبر دروغین.

32. خروج دوازده امام دروغین.

33. به آتش کشیده شدن مرد گرانقدری از بنی عباس بین جلولاء و خانقین.

34. ایجاد پل ارتباطی میان کرخ و بغداد.

35. وزش بادی سیاه در آغاز روز.

36. زلزله‌ای که انبوهی را به زمین فرو می‌برد.

37. ترس و ناامنی فراگیری که همۀ عراق و بغداد را فرا می‌گیرد.

38. مرگ سریع ودردناک و نقص و زیان در اموال و جان و ثمرات.

39. آفت ملخ نابهنگام و بهنگام کشاورزی

40. برداشت کم محصولات زراعی

41. جنگ قدرت میان عجم و خونریزی بسیار در میان آنان.

42. شورش بردگان بر ضدّ برده داران و کشتن آنان.

43. مسخ شدن گروهی از بدعت گزاران و به صورت میمون و خوک درآمدن آنها.

44. تسلّط کشورهای عقب مانده به کشورهای زورمند و ثروتمند.

45. طنین افکن شدن ندائی از آسمان ورسیدن آن به گوش جهانیان به زبانهای گوناگون.

46. پدیدار شدن چهره و سینه‌ای در کره خورشید.

47. زنده شدن گروهی از مردگان و بازگشت آنان به دنیا به گونه‌ای که مردم آنان را شناخته و با آنان دیدار می‌کنند.

و آنگاه به پایان این سلسله رخدادهای شگرفت و شگفت و اعجاب انگیز بوسیله 24 روز رگبار باران پیاپی که زمین را پس از مردنش زنده می‌سازد و برکاتش را پدیدار می‌کند و پس از آن، همۀآفتها، رنج ها و دردها از حق طلبان و حق پذیران و شیعیان حضرت مهدی(عج) زائل می‌گردد و آنگاه است که از ظهور آن گرامی در مکّه مکرّمه و بیت الله آگاه می‌گردند و با شور و شوق و درایت و اخلاص برای یاری او می‌شتابند.[2]

منابع:

[1]. ارشاد، شیخ مفید;، ص356، بحارالانوار، علامه مجلسی;، ج‌52، ص‌220، انتشارات اسلامیه، کتابچی.

[2]. ارشاد، شیخ مفید;، ص‌356.


 
 
فتنه های آخر الزمان + روایات
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۱٥
 

همانا رسول خدا(ص)فرمودند: «چگونه خواهید بود، زمانی که فتنه‏ای شمارا در برگیرد که در آن کودکان بیش از آن به نظر می‏رسند که هستند [سنّ و سالشان بیشتر به نظر می‏رسد] و جوانان به پیری می‏رسند. مردم به کژراهه می‏روند و آن را چونان سنّت خویش می‏گزینند و هر گاه بخشی از آن به روش درست تبدیل گردد، گفته می‏شود سنّت دگرگون شده است و این در نظر مردم کاری زشت آید و در پی آن، بلایا شدّت یابند و نسل به اسارت برده شود.

فتنه را در لغت، امتحان و آزمودن معنا کرده‌اند.1 این واژه معمولاً درباره آن دسته از امتحاناتی به کار برده می‌شود که با تلخی و سختی همراه است.2 در «قرآن کریم»، این واژه برای همین معنا،3 بستن راه و بازگرداندن از مسیر حق،4 شرک و کفر،5 افتادن در معاصی و نفاق،6 اشتباه گرفتن و تشخیص ندادن حق از باطل،7 گمراهی،8 کشتار و اسارت،9 تفرقه و اختلاف میان مردم10 و ... به کار رفته است.

 

حضرت علی(ع)، منشأ فتنه‌ها را چنین بیان نموده‌اند: «همانا از دو خصلت بر شما هراسانم؛ پیروی از هوای نفس و آرزوی طولانی، امّا پیروی از هوای نفس از حق باز می‏داردو امّا آرزوی دراز، آخرت را در طاق نسیان می‏نهد. همانا دنیا، پشت‌کنان، کوچ کرده و می‏رود و آخرت، کوچ کرده و به سوی ما می‏آید و هر کدام را فرزندانی است. پس شما از فرزندان آخرت باشید و از فرزندان دنیا نباشید؛ زیرا امروز کار هست و محاسبه نیست و فردا محاسبه هست و کار نیست و همان فتنه‏ها و آشوب‏ها از هواپرستی آغاز می‏شود و از احکام بدعت و خود پرداخته، شروع می‏گردد. در این احکام خود پرداخته با خدا مخالفت می‏شود و مردانی در عهده‌دار شدن آنها، به جای مردانی دیگر می‏نشینند.

اگر حق خالص در میان بود، اختلاف به چشم نمی‏خورد و اگر باطل محض در میان بود، بر هیچ خردمندی پوشیده نمی‏ماند؛ لیکن مشتی از حق و مشتی از باطل برگرفته شده و با هم آمیخته گردیده و اینجاست که شیطان به دوست‌داران خود چیره می‏گردد و کسانی رهایی می‏یابند که از طرف خداوند، عاقبت نیکی برای آنها رقم خورده باشد.

همانا من از رسول خدا(ص) شنیدم که می‏فرمود: «چگونه خواهید بود، زمانی که فتنه‏ای شمارا در برگیرد که در آن کودکان بیش از آن به نظر می‏رسند که هستند [سنّ و سالشان بیشتر به نظر می‏رسد] و جوانان به پیری می‏رسند. مردم به کژراهه می‏روند و آن را چونان سنّت خویش می‏گزینند و هر گاه بخشی از آن به روش درست تبدیل گردد، گفته می‏شود سنّت دگرگون شده است و این در نظر مردم کاری زشت آید و در پی آن، بلایا شدّت یابند و نسل به اسارت برده شود.

سپس فتنه و آشوب آنان را بکوبد؛ چنان که آتش هیزم را می‏کوبد و آسیاب طعمه خود را. آنها دین می‏آموزند؛ امّا نه برای خدا و دانش می‏جویند؛ امّا نه برای عمل و به وسیله کار آخرت، دنیا را می‏طلبند.»11در بیانات آن حضرت، صحبت از فتنه فراگیری است که در آخرالزّمان، میان تمام مسلمانان رخ می‌دهد که تا زمان ظهور ادامه می‌یابد:از پیامبر اکرم(ص) شنیدم که فرمود:

«جبرئیل به نزدم آمد و گفت: یا محمّد! به زودی در امّتت فتنه به پا خواهد شد. پرسیدم: چگونه از آن می‌توان خارج شد؟ گفت: در کتاب خدا خبر پیشینیان و آنها که پس از شما می‌آیند و حکم (آنچه) ما بین شما (رخ می‌دهد) آمده است. فاصل میان حقّ و باطل است و هزل نیست، هر ستم‌کاری که بدان عمل نکند، خداوند او را در هم می‌شکند و هر کس جز در آن به دنبال هدایت باشد، خداوند گمراهش خواهد ساخت. ریسمان محکم الهی و ذکر حکیم و صراط مستقیم است.»12در دیگر روایات حضرت امیر(ع)، دسته نجات یابنده را خود و شیعیانشان13 و تمام پیروان خویش،14 معرفی نموده‌اند.

 

«رسول خدا(ص) به من فرمود: «شبی که مرا به آسمان‌ها بردند، قصرهایی دیدم که از یاقوت سرخ و زبرجد سبز و درّ و مرجان و طلای خالص بود، کاه‌گل آنها از مشک خوشبو و خاکش از زعفران و دارای میوه و نخل خرما و انار بود و حوریه‏ و زن‌های زیبا و نهرهای شیر و عسل که بر روی درّ و جواهر می‏گذشت و در کنار آن دو نهر خیمه‏ها و غرفه‏هایی بنا شده بود و در آنها خدمت‌کارها و پسرانی بودند و فرش‌هایش از استبرق و سندس و حریر بود و طناب‌هایی در آنها بود. گفتم: «ای حبیب من، جبرئیل! این قصرها از آن کیست؟ و قصّه آنها چیست؟» جبرئیل گفت: این قصرها و آنچه در آن است و چندین برابر آن، مخصوص شیعیان برادرت و جانشین تو، پس از تو بر امّت علی است و ایشان را در آخرالزّمان به نامی که دیگران را آزار دهد، بخوانند.

آنها را رافضه (واگذارندگان) خوانند، در صورتی که این نام برای آنان زینت است؛ زیرا ایشان باطل را واگذارده و به حق چنگ زده‏اند و سواد اعظم اینانند و اینها مخصوص شیعیان فرزندت حسن، پس از اوست و برای شیعیان برادرش حسین، پس از اوست و برای شیعیان فرزندش علیّ بن الحسین بعد از اوست و برای شیعیان فرزندش محمّد بن علی پس از اوست و مخصوص شیعیان فرزندش جعفر بن محمّد پس از اوست و برای شیعیان فرزندش علیّ بن الحسین بعد از اوست و برای شیعیان فرزندش محمّد بن علی بعد از او و برای شیعیان فرزندش حسن بن علی پس از او و برای شیعیان فرزندش محمّد المهدی پس از اوست.

ای‏ محمّد! اینان امامان پس از تو نشانه‏های هدایت و چراغ‌های روشن در تاریکی‏ها هستند، شیعیانشان تمامی فرزندان تو هستند و دوست‌داران آنها پیروان حق و دوستان خدا و رسولند که باطل را واگذارده و از آن دوری کرده‏اند و آهنگ حق نموده و از آن پیروی کرده‏اند، آنها را در زمان زندگی‏شان دوست داشته و پس از مرگشان زیارت کنند، درصدد یاری آنهایند و به دوستی آنها اعتماد کنند، رحمت خدا بر ایشان باد؛ زیرا او آمرزنده و مهربان است.»شدّت این فتنه را از آنجا می‌توان دریافت که ایشان می‌فرمایند: «...اگر کسی را با ده طناب در جبهه حق بسته باشند، باز او را به باطل می‌کشانند و به عکس.»15

سختی این فتنه‌ها برای مؤمنان نیز از این روایت قابل درک است که ایشان از رسول خدا(ص) نقل نمودند که فرمود: «زمانی بر مردم می‏آید که دل مؤمن در نهادش آب می‏شود، همان طور که سرب در آتش آب می شود و نیست سبب آن، مگر اینکه فتنه‏ها و بدعت‌هایی را که در دین آنها ظاهر گشته مشاهده می‌کند و توانایی تغییر و بر طرف ساختن آنها را ندارد.»16 در جای دیگر از حضرتش نقل شده که: «مؤمنان آخرالزّمان از کنیزان پست‌تر شمرده خواهند شد.»17

آثار بروز فتنه‌ها در جامعه

هر چند فتنه‌ها سختی‌ها و تلخی‌های خاصّ خود را به دنبال می‌آورد؛ لیکن شیرینی‌هایی در پی آن نصیب مؤمن می‌شود که شاید از هیچ راه دیگری تحصیل آنها برای مؤمن ممکن نباشد:

ـ از فتنه‌های آخرالزّمان کراهت نداشته باشید که منافقان را نابود می‌کنند.18

ـ در ضمن وصایای رسول خدا(ص) به امیرمؤمنان(ع) آمده است: «ای علی! شگفت‌آورترین مردم از نظر ایمان و بزرگ‌ترین آنان از نظر یقین، مردمانی باشند که در آخرالزّمان پیامبری ندیدند و امام هم از نظرشان پنهان شده، پس به همان سیاهی و سفیدی کتاب ایمان آورده‏اند.»19

ـ امام صادق(ع) که فرمود: «پس از آنکه عثمان کشته شد و با امیرالمؤمنین(ع) بیعت شد، آن حضرت بر فراز منبر تشریف برد و خطبه‏ای خواند که امام صادق(ع) آن خطبه را بیان فرمودند.

حضرت امیر(ع) در آن خطبه می‌فرماید: «هان که گرفتاری شما به گرفتاری همان روز که خداوند پیغمبرش را برانگیخت، بازگشت نموده است. سوگند به آنکه او را به حق برانگیخت، حتماً باید گرفتار وسوسه شوید و غربال گردید تا آنکه زیرورو شوید و بالا و پایین گردید و حتماً باید افرادی که کوتاه آمده‏اند، پیشی گیرند و آنانی که پیشی گرفته‏اند، کوتاه بیایند. به خدا قسم هیچ نشانه‏ای را پنهان نکرده‏ام و هیچ دروغی نگفته‏ام و مرا از این مقام و چنین روز آگاهی بود.   20مسلّماً هر آزمونی که سخت‌تر باشد، بسیاری نمی‌توانند در آن قبول شوند، در عین  آنکه آن عدّه‌ای که توفیق و پیروزی می‌یابند، تعدادی اندک بوده و جایگاهی رفیع خواهند داشت.

پی‌نوشت‌ها:

1. تهذیب اللغ[، ج 14، ص 296؛ مقاییس اللغ[، ج 4، ص 472.

2. النهای[، ج 3، ص410.      3. سوره عنکبوت (29)، آیه 2.

4. سوره مائده (5)، آیه 49.     5. سوره بقره (2)، آیه 193.

6. سوره حدید (57)، آیه 14.     7. سوره انفال (8)، آیه 73.

8. سوره مائده (5)، آیه 41.      9. سوره نساء (4)، آیه 101.

10. سوره توبه (9)، آیه 47.      11. روضه کافی، ص58.

12. تفسیر عیْاشی، ج 1، ص 3.       13. بحارالانوار، ج 24، ص 146.

14. بحارالانوار، ج 28، ص 10.      15. الصّراط المستقیم، ج 2، ص 153.

16. امالی طوسی، ج 2، ص 132.      17. فتن ابن حماد، ص123.

18. کنز العمّال، ج 11، ص 189.      19. من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 366.

20. الغیب[ نعمانی، ص 201.        


 
 
علائم آخرالزمان
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۸:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱٩
 

 

 


در روایات اسلامی برای دوره ی آخر الزمان علایم و نشانه هایی ذکر شده که با تحقق این علایم و نشانه ها ، پی می بریم که هم اکنون در دوره ی آخر الزمان قرار داریم . اینک به برخی از این علایم و نشانه ها اشاره می کنیم :

1- گسترش ترس و ناامنی

امام باقر علیه السلام می فرماید : « لایقوم القائم إلا علی خوف شدید ....» ؛(1) « حضرت قائم علیه السلام قیام نمی کند مگر در دورانی پر از بیم و هراس .» و نیز فرمود : « مهدی علیه السلام هنگامی قیام می کند که زمام کارهای جامعه در دست ستمکاران باشد . »(2)

2-تهی شدن مساجد از هدایت

پیامبر صلی الله علیه و آله درباره ی وضعیت مساجد در آخر الزمان میفرماید : « مساجدهم عامره و هی خراب من الهوی »(3)؛ « مسجدهای آن زمان و آباد و زیباست . ولی از هدایت و ارشاد و در آن خبری نیست . »

3- سردی عواطف انسانی

رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله در این باره می فرماید « فلا الکبیر یرحم الصغیر و لا القوی یرحم الضعیف ، و حینئذ یأذن الله له بالخروج »(4)؛ « در آن روزگار ، بزرگترها و به زیر دستان و کوچکترها ترحم نمی کنند و قوی بر ضعیف ترحم نمی نمایند. در آن هنگام خداوند به او [ مهدی علیه السلام ] اذن قیام و ظهور می دهد . »

4- گسترش فساد اخلاقی

رسول خدا صلی الله علیه وآله می فرمایند : « قیامت بر پا نمی شود تا آن که زنی را در روز روشن و به طور آشکار گرفته ، در وسط راه به او تعدی می کنند و هیچ کس این کار را نکوهش نمی کند ».
محمد بن مسلم می گوید : به امام باقر علیه السلام عرض کردم : ای فرزند رسول خدا ! قائم شما چه وقت ظهور خواهد کرد ؟ امام فرمود : « إذا تشبه الرجال بالنساء، و النساء بالرجال، و اکتفی الرجال و بالرجال ، و النساء بالنساء » ؛(5) « هنگامی که مردها خود را شبیه زنان و زنان خود را شبیه مردان کنند . آن گاه که مردان به مردان اکتفا کرده و زنان و به زنان اکتفا کنند .»

5 - آرزوی کمی فرزند

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمود : « رستاخیز بر پا نمی شود تا آن که کسی پنج فرزند دارد آرزوی چهار فرزند کند . و آن که چهار فرزند دارد می گوید : کاش سه فرزند داشتم ، و صاحب سه فرزند آرزوی دو فرزند دارد . و آن که دو فرزند دارد ، آرزوی یک فرزند بنماید . وکسی که یکی فرزند دارد آرزو کند که کاش فرزندی نداشت » . (6)

6 - مرگ های ناگهانی

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود : « قیامت برپا نمی گردد ، تا این که مرگ سفید ظاهر شود . گفتند : ای رسول خدا ! مرگ سفید چیست ؟ فرمود : مرگ ناگهانی » . (7)

7 - جنگ و کشتار

امام رضا علیه السلام فرمود : « پیش از ظهور امام زمان علیه السلام کشتارهای پیایی و بی وقفه رخ خواهد داد » . (8)

پی نوشت :

1- الغیبه ، نعمانی ، ص235.
2- ملاحم ، ابن طاووس ، ص 77.
3- بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 190.
4- همان ، ج 52 ، ص 380 .
5- کمال الدین ، ج 1 ،ص 331.
6- فردوس الاخبار ، ج 5 ، ص 227.
7- الفائق ، ج 1 ، ص 141.
8- الغیبه ، نعمانی ، ص 271.

منبع: کتاب غیبت کبری


 
 
بزرگ نمایی و نهان شدن ماه نو
نویسنده : محمد طاها - ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢٧
 

 

رسول خدا(صلّی‏ الله‏ علیه‏ وآله) می‏فرماید: از نشانه‏ های زمان قیام، بزرگ‏نمایی هلال های ماه است(1). همچنین از آن بزرگوار روایت شده است: از نشانه‏ های نزدیک‏ شدن زمان قیام آن است که ماه در شبِ اوّلش دیده، امّا گفته شود ماهِ شبِ دوم است...(2). امام علی(علیه‏ السّلام) نیز در این باره فرمود: ... هر گاه آن زمان فرا رسد، گاهی هلال های ماه بزرگ به چشم می‏آیند، تا آنجا که ماهِ شبِ ‏نو، دوشبه دیده می‏ شود؛ و گاهی پنهان می‏ شوند، تا جایی که ماه رمضان در آغاز خود افطار، و عید فطر در پایان آن، روزه گرفته می‏ شود...(3). شاید بتوان گفت، دلیل بزرگنمایی هلال ماه نو در آخرالزمان، مشاهدۀ آن با چشم مسلّح، و علّت پنهان شدنش، کاهش دید انسان بر اثر آلودگی هوا با پخش نور یا ذرّات گرد و غبار در سالهای نزدیک قیام امام مهدی(علیه السلام) است. به نظر می‏ رسد اختلاف هایی که در چند سال اخیر در کشورهای اسلامی بر سر حلول و انقضای ماه مبارک رمضان دیده می‏شود، مصداق عملی پیام این روایات باشد. ---------------------------------------------------

1. التشریف بالمنن، ص 311، فتن ابی‏یحیی، ح 439. 2. التشریف بالمنن، ص 312، فتن ابی‏‏یحیی، ح 440. 3. بحار الأنوار، ج 93، ص 304، ذیل ح 19.


 
 
فتنه‌های آخرالزمان چیست
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۱۱:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢٧
 

 

حضرت علی(علیه السلام) از آغازین ایام حیات، در محضر رسول خدا((صلی الله علیه وآله وسلم)) بود و از دریای علم ایشان خوشه برمی‌چید. به تصریح آن امام همام، نبی خاتم((صلی الله علیه وآله وسلم)در لحظات آخرین زندگی پرخیر خویش، هزار دروازه علم را برای ایشان گشودند که از هریک از آنها هزار در دیگر گشوده شد.
بنابر شرایطی که حضرت علی(ع) در آن می‌زیستند بیش از دیگر اهل بیت(ع) به تصویر و ترسیم آینده، گاه نزدیک و گاه دور پرداختند. از مشهورترین پیش‌گویی‌های ایشان که به سرعت، راستی آن بر مخاطبان عیان شد، ماجرای جنگ نهروان با خوارج بود که فرمودند: «از شما کمتر از ده تن کشته خواهد شد و از ایشان کمتر از ده تن زنده خواهند ماند».۲ این عبارت پیش از آغاز نبرد بیان شد و اندکی پس از خاتمه نبرد، شمارش شهدای سپاه و فراریان خوارج، حاضران را متحیر نمود. گاه نیز در روایات علوی صحبت از آینده نه چندان دور است؛ برای نمونه از این دست می‌توان به پیش‌گویی امیرمؤمنان(ع) درباره حمله مغول به سرزمین‌های اسلامی یاد کرد۳ که با استناد به همین روایت و با درایت و حزم خواجه نصیرالدین طوسی، جامعه شیعیان کمترین آسیب را در این فتنه متحمل شد.
یکی از پیش‌گویی‌هایی که در لابه‌لای بیانات امیرمؤمنان، امام علی(ع) مطالب ارزنده و قابل توجهی درباره آن می‌توان یافت، مسئله فتنه‌های آخرالزمانی است. درباره موضوع فتنه‌های آخرالزمان، روایات متعددی از معصومان(ع) نقل شده که در اینجا تنها به مرور روایات علوی اکتفا می‌کنیم
معنای فتنه
فتنه را در لغت، به امتحان و آزمودن معنا کرده‌اند۵. این واژه معمولاً درباره آن دسته از امتحاناتی به کار برده می‌شود که با تلخی و سختی همراه است۶.
در قرآن کریم، این واژه علاوه بر این معنا،۷ برای بستن راه و بازگرداندن از مسیر حق،۸ شرک و کفر،۹ افتادن در معاصی و نفاق،۱۰ اشتباه گرفتن و تشخیص ندادن حق از باطل،۱۱ گمراهی،۱۲ کشتار و اسارت،۱۳ تفرقه و اختلاف میان مردم۱۴ و... به کار رفته است.
گونه‌شناسی فتنه‌های آخرالزمان
حضرت علی(ع)، ضمن چند روایت گونه‌های متعددی از فتنه‌های آخرالزمانی را بیان نموده اند و همان‌طور که خواهیم دید، چهارمین یا پنجمین آنان را بدترین آنها خوانده‌اند:
ـ چهار فتنه رخ خواهد داد؛ در اولی خون‌ریزی مباح می‌شود؛ در دومی خون‌ریزی و غارت اموال؛ در سومی خون‌ریزی، غارت اموال و تجاوز به نوامیس؛ چهارمی که حتی اگر در سوراخ روباه پنهان شده باشی دچار آن فتنه خواهی شد.۱۵
ـ خداوند در این امت، پنج فتنه قرار داده است: ابتدا فتنه عمومی، سپس فتنه خواص، پس از آن فتنه سیاه تاریک که مردم در آن بسان چارپایان می‌شوند، سپس هدنه(صلح میان مسلمانان و کفار در پی جنگ و کشتار) و درنهایت دعوت کنندگان ضلالت و گمراهی می‌آیند. در آن روز اگر برای خداوند جانشینی ماند درخدمتش باش.۱۶ و در جایی دیگر حضرتش حیوان‌سانی مردم را ناشی از فتنه کور، پیچیده و گنگ پنجم خوانده‌اند.۱۷
ـ همانا از دو خصلت بر شما هراسانم؛ پیروی از هوای نفس و آرزوی طولانی. اما پیروی از هوای نفس، از حق باز می‌دارد و آرزوی دراز، آخرت را در طاق نسیان می‌نهد. همانا دنیا، پشت‌کنان می‌رود و آخرت، کوچ کرده و به سوی ما می‌آید، و هر کدام را فرزندانی است. پس شما از فرزندان آخرت باشید و از فرزندان دنیا نباشید؛ چه، امروز کار هست و محاسبه نیست و فردا محاسبه هست و کار نیست. همانا فتنه‌ها و آشوب‌ها از هواپرستی آغاز می‌شود. در آنها، [به وسیله] فرمان‌های خود پرداخته با خدا مخالفت می‌شود و مردانی در عهده‌دار شدن آنها، به جای مردانی دیگر می‌نشینند.
اگر حقّ خالص در میان بود، اختلاف به چشم نمی‌خورد، و اگر باطل محض در میان بود، بر هیچ خردمندی پوشیده نمی‌ماند، لیکن مشتی از حق و مشتی از باطل گرفته شده و با هم آمیخته گردیده است. اینجاست که شیطان بر دوستداران خود چیره می‌گردد، و کسانی رهایی می‌یابند که از طرف خداوند عاقبت نیکی برای آنها رقم خورده باشد.
همانا من از رسول خدا(ص) شنیدم که می‌فرمود: چگونه خواهید بود زمانی که‌ فتنه‌ای شما را در برگیرد که در آن کودکان بیش از آن به نظر رسند که هستند [سن و سالشان بیشتر به نظر می‌رسد]، و جوانان به پیری رسند. مردم به کژراهه می‌روند و آن (انحراف) را مانند سنّت خویش می‌گزینند و هرگاه بخشی از آن به روش درست تبدیل گردد، گفته می‌شود سنّت دگرگون شده است. این در نظر مردم کاری زشت آید و در پی آن، بلایا شدّت یابند و نسل به اسارت برده شود. سپس فتنه و آشوب آنان را بکوبد، چنان‌که آتش، هیزم را می‌کوبد و آسیاب طعمه خود را. آنها دین می‌آموزند اما نه برای خدا، و دانش می‌جویند امّا نه برای عمل؛ و به وسیله کار آخرت، دنیا را می‌طلبند.۱۸
مصادیق فتنه‌ها
تعداد و گونه‌های فتنه‌های آخرالزمان آن چنان زیاد است که به طور عادی اولین تصوری که برای هر شنونده ای از شنیدن این واژه به وجود می‌آید، همین موضوع است. همان‌طور که دیدیم در میان این سیل فتنه‌ها چهار یا پنج مورد بیش از دیگر موارد، انسان‌ها را مبتلا می‌سازد. در بعضی از روایات علوی(ع) می‌توان مصادیق و تسهیل کننده‌هایی را برای وقوع در فتنه یافت:
حضرت امیر(ع) از رسول خدا(ص) نقل کرده که فرمودند:
برای امتم بیش از هر چیز از گمراهی پس از معرفت، فتنه‌های گمراه کننده و شهوت، شکم و فرج بیمناکم.۱۹
از همه مهم‌تر اینکه فتنه فراگیری در میان تمام مسلمانان رخ می‌دهد که تا زمان ظهور ادامه می‌یابد:
از پیامبر اکرم(ص) شنیدم که فرمود: جبرئیل به نزدم آمد و گفت: یا محمد، به زودی در امّتت فتنه به‌پا خواهد شد. پرسیدم: چگونه از آن می‌توان خارج شد؟ گفت: در کتاب خدا، خبر پیشینیان و آنها که پس از شما می‌آیند و حکم (آنچه) مابین شما (رخ می‌دهد) آمده است. [آن] فاصل میان حق و باطل است و هزل نیست. هر ستم‌کاری که بدان عمل نکند خداوند او را درهم می‌شکند و هر کس جز در آن به دنبال هدایت باشد خداوند گمراهش خواهد ساخت. ریسمان محکم الهی، ذکر حکیم و صراط مستقیم است.۲۰
قسم به آنکه جان علی در دست اوست این امت به هفتادوسه فرقه تقسیم می‌شوند که همه آنها در آتشند به جز این فرقه: «و ممّن خلقنا أمّهٌ یهدون بالحقّ و به یعدلون؛ و از میان کسانی که آفریده‌ایم، گروهی هستند که به حقّ هدایت می‌کنند و به حق داوری می‌نمایند».۲۱ اینهایند که نجات می‌یابند.۲۲
در دیگر روایات، حضرت امیر(ع)، دسته نجات‌یابنده را خود، شیعیانشان۲۳ و تمام پیروانشان۲۴ معرفی نموده‌اند:
رسول خدا(ص) به من فرمود: «شبی که مرا به آسمان‌ها بردند، قصرهایی دیدم که از یاقوت سرخ، زبرجد سبز، درّ و مرجان و طلای خالص بود، کاه‌گل آنها از مشک خوشبو، خاکش از زعفران، و دارای میوه، نخل خرما و انار، حوریه، زن‌های زیبا و نهرهای شیر و عسل که بر روی درّ و جواهر می‌گذشت ـ در کنار آن دو نهر، خیمه‌ها و غرفه‌هایی بنا شده، بودند و در آنها خدمتکارها و پسرانی بودند، و فرش‌هایش از استبرق، سندس و حریر بود و طناب‌هایی در آنها بود. گفتم: ای حبیب من جبرئیل، این قصرها از آن کیست، و قصه آنها چیست؟ جبرئیل گفت: این قصرها و آنچه در آن است و چندین برابر آن مخصوص شیعیان برادرت و جانشین تو پس از تو بر امّت، علی است. ایشان را در آخر الزمان به نامی که دیگران را آزار دهد، بخوانند. آنها را رافضه (واگذارندگان) خوانند، در صورتی که این نام برای آنان زینت است، زیرا ایشان باطل را واگذارده و به حق چنگ زده‌اند، و سواد اعظم اینانند. اینها مخصوص شیعیان فرزندت حسن، پس از او، برای شیعیان برادرش حسین، پس از او، برای شیعیان فرزندش علی بن الحسین، بعد از او، برای شیعیان فرزندش محمد بن علی، پس از او، مخصوص شیعیان فرزندش جعفر بن محمد، پس از او، برای شیعیان فرزندش موسی بن جعفر، پس از او برای شیعیان فرزندش علی بن موسی، بعد از او، برای شیعیان فرزندش محمد بن علی بعد از او؛ و برای شیعیان فرزندش علی بن محمد، پس از او برای شیعیانش فرزندش حسن بن علی پس از او، و برای شیعیان فرزندش محمدِ مهدی پس از اوست. ای‌ محمد اینان امامان پس از تو، نشانه‌های هدایت و چراغ‌های روشن در تاریکی‌ها هستند. شیعیانشان ـ تمامی ـ فرزندان تو هستند، و دوستداران آنها پیروان حق و دوستان خدا و رسولند، که باطل را واگذارده و از آن دوری کرده‌اند، و آهنگ حق نموده و از آن پیروی کرده‌اند، آنها را در زمان زندگی‌شان دوست داشته و پس از مرگشان زیارت کنند. در صدد یاری آنهایند و به دوستی آنها اعتماد کنند. رحمت خدا بر ایشان باد زیرا او آمرزنده و مهربان است».۲۵
در برخی روایات دیگر از ایشان آمده که دوازده یا سیزده فرقه از فرق اسلامی به ایشان محبت می‌ورزند و ولایتشان را قبول دارند.۲۶
شدت این فتنه را از آنجا می‌توان دریافت که ایشان می‌فرمایند:
اگر کسی را با ده طناب در جبهه حق بسته باشند، باز او را به باطل می‌کشانند و به عکس.۲۷
سختی این فتنه‌ها برای مؤمنان نیز از این روایت قابل درک است که ایشان از رسول خدا(ص) نقل نمودند که فرمود:
زمانی بر مردم می‌آید که دل مؤمن در نهادش آب می‌شود، همان‌طور که سُرب در آتش آب می‌شود، و سبب آن نیست مگر اینکه فتنه‌ها و بدعت‌هایی را که در دین آنها ظاهر گشته مشاهده می‌کنند و توانایی تغییر و بر طرف ساختن آنها را ندارند.۲۸
در جای دیگر از حضرتش نقل شده که مؤمنان آخرالزمان از کنیزان پست تر شمرده خواهند شد.۲۹
برکات بروز فتنه‌ها در جامعه
هرچند فتنه‌ها، سختی‌ها و تلخی‌های خاصّ خود را به دنبال می‌آورد لیکن شیرینی‌هایی در پی آن نصیب مؤمن می‌شود که شاید از هیچ راه دیگری تحصیل آنها برای مؤمن ممکن نباشد. در روایات رسول خدا(ص) و امامان اطهار(ع) می‌خوانیم:
«از فتنه‌های آخرالزمان کراهت نداشته باشید که منافقان را نابود می‌کند».۳۰
در ضمن وصایای رسول خدا(ص) به امیرمؤمنان(ع) آمده است:
ای علی، شگفت‌آورترین مردم از نظر ایمان و بزرگ‌ترین آنان از نظر یقین مردمانی هستند که در آخرالزمان پیامبری ندیدند و امام هم از نظرشان پنهان شده، پس به همان سیاهی و سفیدی کتاب ایمان آورده‌اند.۳۱
امام صادق(ع) فرمود: «پس از آنکه عثمان کشته و با امیر المؤمنین(ع) بیعت شد، آن حضرت بر فراز منبر تشریف برد، خطبه‌ای خواند و در آن فرمود: «هان که گرفتاری شما به گرفتاری همان روز که خداوند پیغمبرش را برانگیخت بازگشت نموده است. سوگند به آنکه او را به حق برانگیخت، حتماً باید گرفتار وسوسه شوید و غربال گردید تا آنکه زیرورو شوید و بالا و پایین گردید. حتماً باید افرادی که کوتاه آمده‌اند پیشی گیرند و آنانی که پیشی گرفته‌اند کوتاه بیایند. به خدا قسم هیچ نشانه‌ای را پنهان نکرده‌ام و هیچ دروغی نگفته‌ام و مرا از این مقام و چنین روز آگاهی بود».۳۲
یکی از برکات صبر در آخرالزمان این است که مؤمن را در ثواب تمام نیکی‌های پیشینیانش شریک می‌سازد:
وقتی در جنگ نهروان امیر المؤمنین(ع) خوارج را به قتل رسانید، مردی به خدمت حضرت رسید. حضرت به او فرمود: «قسم به خداوندی که دانه را شکافت و آدمی را آفرید، مردمی در اینجا با ما آمده‌اند که هنوز خداوند پدران و نیاکان آنها را خلق نکرده است!»
آن مرد عرض کرد: مردمی که هنوز خلق نشده‌اند چگونه می‌توانند با ما آمده باشند؟!
فرمود: «آری، آنها مردمی هستند که در آخرالزمان می‌آیند و در این هدف که ما داریم آنها نیز شریکند و تسلیم ما، پس آنها در آن راه که ما گام برمی‌داریم شرکای حقیقی و واقعی ما هستند».۳۳
مسلماً هر آزمونی که سخت تر باشد در عین آنکه بسیاری نمی‌توانند در آن قبول شوند آن عده ای که توفیق و پیروزی می‌یابند تعدادی اندک و جایگاهی رفیع خواهند داشت.
راه رهایی از فتنه‌های آخرالزمان
تمسک به قرآن و اهل بیت(ع)
راه رهایی از این فتنه‌های آخرالزمانی در بیانات امیرمؤمنان(ع) در دو قالب عمومی و فردی قابل دسته‌بندی است. راه عمومی همان تمسک به قرآن و اهل‌بیت(ع) است. راه فردی که به برخی از صحابه توصیه می‌شده ـ الزاماً شامل همگان نبوده ـ سکوت، قعود و... است.
روایت مربوط به تمسک به قرآن را پیش از این مرور کردیم.۳۴ درباره تمسک به اهل بیت(ع)، روایات متعددی از امیرمؤمنان(ع) نقل شده که با توجه به جامعیت روایت ذیل و دربرداشتن راه تحقق آن، از بیان دیگر موارد خودداری و به نقل همین مورد اکتفا می‌کنیم.۳۵
امیر مؤمنان(ع) در ضمن خطبه‌ای بلند راه‌هایی را برای رهایی از فتنه‌ها و مصون ماندن از عذاب الهی که فرجام فرو افتادگان در آنهاست فراروی مؤمنان نهادند. در اینجا به مناسبت، به فرازهایی از این سخن گران‌سنگ توجه می‌کنیم:
من و رسول خدا(ص) بر لب حوض هستیم و خاندان ما با ما هستند پس هر کس ما را بخواهد باید گفتار ما را بگیرد و به کردار ما عمل کند زیرا ما خاندانی هستیم که شفاعت از آن ماست. برای دیدار ما در کنار حوض با هم رقابت کنید، چون ما دشمنان را از آن دور و دوستانمان را از آن سیراب می‌سازیم. هر کس از آن آب نوشد هرگز تشنه نشود، و حوض ما پر است و از دو آبریز بهشتی در او ریخته می‌شود؛ یکی «تسنیم» و دیگری «معین». در دو طرف این حوض، زعفران است. کسی را بر ما نمی‌گزیدند ولی اوست که از بندگانش هر که را بخواهد ویژه رحمتش کند، پس خدا را ستایش می‌کنم بدین نعمت‌ها که مخصوص شما قرار داده و بر حلال‌زادگی شما، چون یاد ما خانواده، شفای هر درد، بیماری و وسوسه شک‌آور است، و البته دوستی ما خشنودی خداست، و هر کسی که راه ما را گیرد، فردا در «حظیر القدس» و «فردوس برین» با ماست، و منتظر امر ما همچون کسی است که در راه خدا به خونش غلتد، و هر که فریاد ما را بشنود ولی ما را یاری نکند خدا به رو بر سر دو سوراخ بینی او را در دوزخ سرنگون سازد.
۱. استقامت و تقیّه در برابر دشمنان: ما درِ گشایش، چون مبعوث شوند و همه راه‌ها بر مردم بسته شود، ماییم «باب حطّه» که در اسلام است هر کس در او آید نجات یابد و هر که از آن دور شود فرو افتد. خدا به ما آغاز کرد و به ما پایان داد و آنچه را بخواهد به ما می‌زداید و به ما پایدار سازد و به ما باران فرود آید، مبادا فریبنده شما را از خدا فریب دهد، اگر بدانید درماندن شما میان دشمنانتان و تحمّل اذیت‌ها چه اجری دارید چشم شما روشن شود، و اگر مرا نیابید چیزهایی بینید که آرزوی مرگ کنید از ستم و دشمنی و خودبینی و سبک‌شمردن حق خدا و ترس، چون چنین شود همه به رشته خدا بچسبید و از هم جدا نشوید، و بر شما باد به صبر و نماز و تقیّه.
۲. ثبات و دوری از رنگ به رنگ شدن: و بدانید که خداوند دشمن میدارد بندگان متلوّن و همه رنگ خود را، پس از حق و ولایت اهل حق دور نشوید چون هر کس دیگری را جای ما برگزیند نابود است و هر که پیرو آثار ما شود به ما پیوندد، و هر که از غیر راه ما رود غرق شود همانا برای دوستان ما فوج‌هایی از رحمت خداست و برای دشمنان ما فوج‌هایی از عذاب خدا، راه ما میانه است، و رشد و صلاح در برنامه ماست، بهشتیان به خانه‌های شیعیان ما چنان نگاه می‌کنند که ستاره درخشان را در آسمان می‌بینند.
۳. پرهیز از دنیاگرایی: هر کس از ما پیروی کند گمراه نشود، و هر که منکر ما شود هدایت نگردد، و نجات نیابد آنکه بر زبان ما کمک دهد دشمن ما را و یاری نشود آنکه ما را وابگذارد. پس به طمعِ دنیای پوچ و بی‌ارزشی که سرانجام از شما دور شود و شما نیز از آن زوال یابید از ما روی نگردانید، زیرا هر کس دنیا را بر ما ترجیح دهد افسوس فراوان دارد. خداوند متعال [از زبان این فرد] می‌فرماید: «ای وای بر من که جانب امر خدا را فرو گذاشتم و در حقّ خود ظلم و تفریط کردم».۳۶
۴. شناخت حقّ امامان معصوم(ع): چراغ راه مؤمن شناخت حق ماست، و بدترین کوری نابینایی فضیلت ماست که با ما بی‌جهت و بدون گناه به دشمنی برخاسته فقط به جرم اینکه ما او را به سوی حق و دوستی خواندیم و دیگران او را به سوی فتنه دعوت کردند، آنها را بر ما ترجیح‌ داد. ما را پرچمی است که هر که در سایه آن درآید، او را جا دهد و هر که بسوی او پیش تازد پیروز است و هر که از آن واماند نابود، و هر که بدان چنگ زند نجات یابد، شمایید آبادگران زمین که (خداوند) شما را در آن جای داد تا ببیند چه می‌کنید، پس مراقب خدا باشید در آنچه از شما دیده می‌شود، بر شما باد به راه روشن بزرگ‌تر، در آن بروید که دیگری جای شما را نگیرد. سپس حضرت این آیه قرآن را تلاوت فرمود: «به سوی آمرزش پروردگارتان بشتابید و به راه بهشتی که عرضش به قدر پهنای آسمان و زمین است و آن برای اهل ایمان به خدا و پیامبرانش مهیا گردیده».۳۷
۵. پیشه کردن تقوی: پس بدانید شما به بهشت نمی‌رسید مگر به تقوی، و هر که رها سازد پیروی از آنکه خدا فرمان اطاعت او را داده، برانگیخته شود برای او شیطانی که قرین و مونس او گردد.
۶. عدم سازش با ستمکاران: شما را چه باشد که به دنیا تکیه کردید، و به ستم خشنودید، و فرو گذاشتید آنچه را که عزت و سعادت شما و نیروی علیه ستمگران در آنست، نه از خدایتان شرم دارید، و نه به حال خود فکر می‌کنید. شما در هر روز ظلم می‌شوید ولی از خواب بیدار نمی‌گردید، و سستی شما پایان نپذیرد، آیا نمی‌بینید دین شما کهنه می‌شود و شما سرگرم دنیایید، خدای بزرگ می‌فرماید: «و شما مؤمنان هرگز نباید با ظالمان همدست و دوست باشید و گر نه آتش کیفر آنان در شما هم خواهد گرفت و در آن حال جز خدا هیچ دوستی نخواهید یافت و هرگز کسی، یاری‌ شما نخواهد کرد».۳۸و۳۹
روایاتی که مخاطبش افراد متوسطی است که در فتنه‌ها احتمال لغزششان بیش از نجات به نظر می‌آید از این قرارند:
۷. ذکر و یادآوری همیشگی: دانشمند آن‌کس است که ارزش خویش را بشناسد، در نادانی مرد همین بس که قدر خود را نشناسد و دشمن‌ترین بندگان نزد خدا همانا بنده‌ای است که خدا او را به خودش واگذارد، سرگردان و حیران از راه راست باشد و هدفش را نداند چیست و بدون راهنما راه را بپیماید. اگر به سوی کسب مال دنیا دعوت شود اجابت می‌کند اگر به سوی آخرت دعوت شود کاهلی می‌کند گویا عملی را که برای دنیا انجام می‌دهد بر او واجب است و آنچه برای آخرت انجام می‌دهد از او ساقط. اینها در زمانی است که در آن زمان کسی سالم نمی‌ماند جز مؤمنی که دائم الذکر است و کم اذیت، که اگر حاضر باشد کسی او را نشناسد و اگر غایب باشد جستجویش نکنند.
۸. عدم اشاعه گناه: اینان چراغ‌های هدایت و مشعل‌های فروزان برای شبروان هستند و برای سخن چینی و فساد در گردش نیستند، نادان و سفیه نباشند که گناهان را انتشار دهند و اشاعه فاحشه کنند. خداوند درهای رحمتش را بروی اینان می‌گشاید و از ایشان عذاب سختش را برطرف می‌کند. ای مردم همانا روزگاری می‌آید که مردم فقط به اسم اسلام بی‌نیاز باشند و از اسلام خبری نباشد آن چنان که ظرف تنها به آنچه که در آن ریخته می‌شود بی‌نیاز باشد.۴۰
به امید آنکه خداوند همه ما را از شرّ فتنه‌های آخرالزمان برهاند و از تمام ابتلائات این دوره سربلند بیرون آورد.
----------------------------------------------------------
۱. شیخ مفید، الإرشاد، ج‌۱، ص۳۵.
۲. نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، خطبه ۵۹.
۳. علامه حلی‌، الفین، ترجمه وجدانی، ص ۹۵۳.
۴. علامه حلی‌، کشف الیقین فی فضائل أمیر المؤمنین(ع)، ص ۸۴.
۵. تهذیب اللغه، ج ۱۴، ص ۲۹۶؛ مقاییس اللغه، ج ۴، ص ۴۷۲.
۶. النهایه، ج۳، ص۴۱۰.
۷. سوره عنکبوت (۲۹)، آیه ۲.
۸. سوره مائده (۵)، آیه ۴۹.
۹. سوره بقره(۲)، آیه ۱۹۳.
۱۰. سوره حدید (۵۷)، آیه ۱۴.
۱۱. سوره انفال (۸)، آیه ۷۳.
۱۲. سوره مائده (۵)، آیه ۴۱.
۱۳. سوره نسا (۴)، آیه ۱۰۱.
۱۴. سوره توبه (۹)، آیه ۴۷.
۱۵. السنن الوارده، ص۳۵.
۱۶. فتن ابن حماد، ص۲۸.
۱۷. همان، ص۳۹.
۱۸. روضه کافی، ص۵۸.
۱۹. السنن الوارده، ص۳۷.
۲۰. تفسیر عیاشی، ج۱، ص۳.
۲۱. سوره اعراف (۷)، آیه ۱۸۱.
۲۲. تفسیر عیاشی، ج۲، ص۴۳.
۲۳. بحارالانوار، ج۲۴، ص۱۴۶.
۲۴. الامالی، ص۲۱۲.
۲۵. الصراط المستقیم، ج۲، ص۱۵۳.
۲۶. نهج السعاده، ج۳، ص۴۲۷ و ص۴۳۰.
۲۷. فتن ابن حماد، ص۳۴.
۲۸. امالی طوسی، ج۲، ص۱۳۲؛ وسائل الشیعه.
۲۹. فتن ابن حماد، ص۱۲۳.
۳۰. کنزالعمال، ج۱۱، ص۱۸۹.
۳۱. کمال الدین، ص۲۸۸.
۳۲. الکافی، ج۱، ص۳۹۶.
۳۳. المحاسن، ص۲۶۲؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۳۱.
۳۴. ر. ک: الدرالمنثور، ج۲، ص۲۲۷.
۳۵. ر. ک: کمال الدین، ج۲، ص۶۵۴.
۳۶. سوره زمر (۳۹)، آیه ۵۶.
۳۷. سوره حدید (۵۷)، آیه ۲۱.
۳۸. سوره هود (۱۱)، آیه ۱۱۳.
۳۹. نهج السعاده، ج۳، ص۴۲۱.
۴۰. إرشاد القلوب إلی الصواب، ج‌۱، ص ۳۵.


 
 
مرا ببخش عزیزم که باز می گویم (شعر درباره حضرت مهدی عج)
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۱٤
 

مرا ببخش عزیزم که باز می گویم

نیا نیا گل طاها دروغ می گوییـم

فریب ما مخور آقادروغ میگوییم

به جان حضرت زهرادروغ میگوییم

چه ناله ای چه فراقی چه درد هجرانی

نیانیاگل طـاها دروغ میگوییـم

تمام چشم براهی و انتظـار و فراق

و ندبه های فرج را دروغ میگوییـــم

دلی که مامن دنیـاست جای مولـانیست

اسیـر شهوت دنیا دروغ میگوییم

زبان سخن ز تو گوید ولی برای مقام

به پیش چـشم خدا هم دروغ می گوییم

کدام ناله غربت کدام دردفراق

قسم به ام ابیها دروغ می گوییم

خلاصه ای گل نرگس کسی به فکر تو نیست

و ما به وسعت دریا دروغ می گوییم


 
 
زندگی زنان و مردان آخرالزمان چگونه است؟
نویسنده : محمد طاها - ساعت ٧:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٤
 

امام باقر(درود خدا بر او باد) می فرمایند:

روزی پیامبر(درود خدا بر او باد)در حضور گروهی از اصحاب خود فرمودند:خدایا برادران من را به من نشان ده. اصحاب حضرت گفتند:ای رسول خدا آیا ما برادران تو نیستیم؟

فرمود:خیر شما اصحاب من هستید. برادران من قومی هستند در آخرالزمان که به من ایمان می آورند در حالی که مرا ندیده اند...

استواری هر یک از ایشان در دین خود،از کندن خارها در شب تاریک و دست گرقتن آتش گداخته،سخت تر است.

از امام باقر( درود خدا بر او باد) پرسیده شدن آخرالزمان چه زمانی است؟ امام فرمود:

دورانی است پرازبیم وهراس، کارهای مردم جامعه دردست ستمکاران می افتد، مردم مدام از آینده خود وحشت دارند، عالمان و اندیشمندان ذلیل و خانه نشین می شوند و افراد پست و فرومایه حاکمان جامعه خواهند شد....

در آن زمان هنگامی می رسد که مردها خود را شبیه زنان وزنان خود را شبیه مردان می کنند. آن گاه که مردان به مردان اکتفا کرده و زنان به زنان اکتفا کنند.

زمانى بر مردم می آید که امام شان غایب گردد، زمانی بر مردم بیاید که هر کس دین خویش را به سختی حفظ کند . دینداری شان مانند کسی است که آتش در دست خود نگه دارد، پس خوشا به حال کسانى که بر امامت ما در آن زمان ثابت بمانند... »


 
 
وضعیت جهان در عصر ظهور موعود یهود
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۸:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۳
 

جهان در عصر ظهور ماشیح، به بهترین وجه توصیف شده است. نیروی باروری طبیعت به میزان شگفت انگیز و معجزه‌آسا فزونی خواهد یافت. اوضاع جهان هنگام ظهور، مانند اوضاع فعلی نخواهد بود.

توصیف استادانه و زیبا از تأثیری که دوران ماشیح بر وضع دنیای آینده خواهد گذاشت، در گفتار زیر آمده است. ذات قدوس متبارک، ده چیز را در دوران ماشیح تازه خواهد کرد:

و خود جهان را به نور خویش روشن خواهد کرد چنان‌که مکتوب است؛ بار دیگر آفتاب در روز نور تو، نخواهد بود. و ماه با درخشندگی برای تو، نخواهد تابید. زیرا که یهود نور جاودانی تو و خدایت زیبایی تو، خواهد بود.
خداوند با نور خورشید چه خواهد کرد؟ او آن را با چهل و نه بخش نور روشن خواهد کرد.  چنان‌که آمده است: «روشنایی ماه مثل روشنایی آفتاب و روشنایی آفتاب هفت چندان روشنایی روز (هفته یا هفت روز خلقت) خواهد بود».  حتی اگر کسی بیمار باشد، ذات اقدس الهی به خورشید فرمان خواهد داد تا وی را شفا دهد، چنان‌که گفته شده است: «ولی برای شما که از نام من می‌ترسید، آفتاب عدالت خواهد تابید و در بال‌های وی شفا و درمان خواهد بود.»
خداوند از اورشلیم آب روان جاری خواهد ساخت و هر کسی را که بیماری داشته باشد، به واسطه آن شفا خواهد داد: «و واقع خواهد شد که هر ذی حیات جنبده ای در هر جایی که آن نهر داخل شود زنده خواهد گشت (شفا خواهدیافت).»
درختان را وادار می    کند تا هر ماه میوه آورند و انسان از آن میوه‌ها می    خورد و شفا می    یابد و بر لب آن نهر، در این طرف و آن طرف، هر نوع درخت خوراکی خواهد رویید که برگ آن پژمرده نخواهد شد و میوه    اش تمام نخواهد گشت و هر ماه میوة تازه خواهد آورد. زیرا که آبش از مقدس جاری می‌شود و میوة آن برای خوراک و برای آن به جهت علاج و شفا خواهد بود.
تمام شهرهای ویران شده را از نو آباد خواهند کرد و در جهان جایی ویرانه یافت نخواهد شد. حتی شهرهای «سدوم» و «عمورا» نیز در زمان ماشیح، آباد خواهند شد؛ یعنی به حالت نخستین خود باز خواهند گشت.
خداوند اورشلیم را با سنگ‌های یاقوت کبود از نو بنا خواهد کرد. چنان‌که آمده است:
«اینک من سنگ‌های تو را از سنگ سرمه نصب خواهم کرد و بنیاد تو را با سنگ‌های یاقوت کبود خواهم نهاد. شیشه‌های پنجره‌هایت را از لعل، دروازه    هایت را از سنگ‌های یاقوت کبود خواهم نهاد. شیشه    های پنجره    هایت را از لعل، دروازهایت را از سنگ‌های یاقوت آتشی و تمامی حدودت را از سنگ‌های گران‌قیمت خواهم ساخت».
و آن سنگ‌های همچون خورشید نور خواهند داد و بت‌پرستان آمده و عزت و جلال بنی‌اسرائیل را خواهند دید و «ملت‌ها به سوی روشنایی تو خواهند آمد» . صلح جاودان در سراسر طبیعیت حکمفرما خواهد شد:
«گرگ با بره سکونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله و شیر و گاو پروار با هم [خواهند زیست] و طفل کوچک آنها را خواهد راند و گاو با خرس خواهد چرید و بچه‌های آنها با هم خواهند خوابید و شیر مثل گاو کاه خواهد خورد و طفل شیرخواره بر سوراخ مار بازی خواهد کرد و کودک از شیر بازداشته شده دست خود را بر لانه افعی خواهد گذاشت.»
خداوند تمامی حیوانات و خزندگان را فرا خوانده و با آنها و با تمام بنی    اسرائیل عهد خواهد بست؛ چنان‌که گفته شده است:
«در آن روز به جهت ایشان با حیوانات صحرا و پرندگان آسمان و خزندگان زمین عهد بسته و کمان و شمشیر و جنگ را از زمین خواهم شکست و ایشان را به امنیّت خواهم خوابانید.»
گریه و شیون و زاری در جهان نخواهد بود و آواز گریه و فغان، صدای ناله و فریاد دیگر در آن شنیده نخواهد شد.
مرگ دیگر در دنیا وجود نخواهد داشت. چنان‌که گفته شده است:
«مرگ را تا به ابد نابود خواهد ساخت و خداوند اشک را از روی هر چهره    ای پاک می    کند و عار و ننگ قوم خود را از روی تمامی زمین رفع خواهد کرد زیرا خداوند چنین گفته است.»
دیگر ناله و غم و اندوهی نخواهد بود و همه شادمان و خوشحال خواهند بود:
«و فدیه‌شدگان خداوند بازگشته و با ترنم به صهیون خواهند آمد و خوشی جاودانی بر سر ایشان خواهد بود. و شادمان و خوشی را خواهند یافت و غم و ناله فرار خواهد کرد.»
آنچه آمد بخشی از وضعیت جهان در عصر ظهور ماشیح در نگاه متون یهودیت می    باشد.

1. اشعیاء، باب 60، آیه 19.
2. یعنی نور خورشید را چهل و نه برابر خواهد کرد.
3. اشعیاء، باب 30، آیه 26.
4. ملاکی، باب 4 و آیه 2 یا باب 3، آیه 19.
5 . حزقیال، باب 47، آیه 9.
6 . حزقیال، باب 47، آیه 12.
7 . حزقیال، باب 16، آیه 55.
8 . اشعیاء، باب 54، آیات 11-12.
9 . اشعیاء، باب 6، آیه 3.
10. اشعیاء، باب 11، آیات 6-7-8.
11 . هوشع، باب 2، آیه 20.
12 . اشعیاء، باب 65، آیه 19.
13. اشعیاء، باب 25، آیه 8.
14 . اشعیاء باب 35، آیه 10 و شموت ربا، باب 15 : آیه 21.
15 . کهن ابراهام، گنجینه ای از تلمود، ترجمه امیر فریدون گرگانی، ص‌267-269.


 
 
اوضاع آخر الزمان در دین زرتشتیان
نویسنده : محمد طاها - ساعت ۸:۳٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۳
 

جهان در پیش از ظهور منجیان جهانی، انباشته از ظلم و ستم، سیاهی و تباهی است که در آن همه کس و همه چیز گرفتار سختی‌ها، زشتی‌ها و نابسامانی‌ها است و راهی جز فساد و نابودی نمی‌پیماید. ب نابر متن زند و هومن یسن در ابتدای هزاره زرتشت که از آن با عبارت «پست‌ترین زمان» یاد شده، دیوان گشاده موی خشم تخمه بر ایران چیره می‌شوند و به زشت‌کامی و ستم فرمانروایی کنند و همه چیز را تباه و ویران سازند؛ همه چیز واژگونه شده و نه تنها شیرازة امور فردی و اجتماعی از هم گسیخته است، بلکه نظام طبیعت نیز جریان طبیعی و همیشگی خود را از دست داده است. ظهور ابرهای بی‌باران در آسمان، وزش بادهای بی‌موقع سرد و گرم و ایجاد فصول نامنظم سال، همراه با گرما و سرمای سخت و طاقت فرسا، خشک شدن چشمه‌ها و بی‌بر‌شدن دانه‌ها و غله‌ها از آن‌جمله‌اند.
انسان‌ها نیز همانند گیاهان، کمتر زاد و ولد کنند و این تغییرات به چهارپایان نیز راه یافته است؛ به طوری که چهارپایان اهلی چون گاو و گوسفند و اسب کمتر می‌زایند و شیر آنها کم‌چربی و موی آنان کمتر و پوست‌شان تُنک‌تر است و اسب کارزاری زور و نیروی کمتری دارد.  به تعدادی از متون اوستایی اشاره می‌کنیم:
«ای زرتشت سپیتمان! در آن زمان همه مردم فریفتار باشند؛ یعنی بدِ یکدیگر خواهند و دوستی بزرگ دگرگون شود و آزرم و عشق و دوستی روان از جهان برود. مهر پدر از (دل) پسر و برادر از (دل) برادر برود، داماد از خُسر (= پدر زن) جدا خواسته باشد و مادر از دختر جدا و جدا کامه (= با خواست و نیاز متفاوت) باشند.»
«ای سپتیمان زرتشت! اندر آن سدة دهم که هزارة تو به پایان رسد، همه مردم آزپرست (و) ناراست دین باشند.»
«و تخم، بَر ندهد بر دانه‌ها در دَه، هشت بکاهد (و) دو بیفزاید و آن که بیفزاید، سپید نباشد و خوردنی و دار و درخت بکاهد. اگر یکصد بگیرد، نور بکاهد (و) دَه بیفزاید. آن را که بیفزاد، طعم و مزه نباشد. مردم کمتر زاینده و هنر و نیروی ایشان کم (باشد) و فریفتار و بددادتر (= ستمگرتر) باشند و سپاس و آزرم نان و نمک ندارند. ایشان در نود (سالگی) نیز محبت ندارند.»
«در آن زمانة بد، مرغی بیش از مردم آزاده دین بردار آزرم دارد و مزد ایشان در برابر کار، کم است و کار و کرفه از دست ایشان کم رود و انواع جداکیشان برای ایشان خواستار بدی باشند.»
«آزادگان و بزرگان و مغ‌مردان به شکوهی (= بینوایی) و بندگی رسند و (مردمان) تندخو و خرد به بزرگی و فرمانروایی رسند و خردانِ آواره به پیشگامی و راینیداری (= حکومت و اداره کشور) رسند.»


 
 
یاران مهدی(ع) یا انصار سفیانی؟!
نویسنده : محمد طاها - ساعت ٩:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢٢
 

قریب به دو ساعت از ظهر روز عاشورا گذشته بود که تلفن زنگ زد. پشت خط، صدایی هیجان زده و بی تاب، از واقعه ای در عراق خبر می داد. از خروج یمانی و پرچم های برافراشته اش که به سوی کربلا در حرکت است و درگیری هایی که در ظهر عاشورا حادث شده. صاحب صدا از شهرستانی در جنوب کشور تماس می گرفت. با چند واسطه و تلاش، مرا یافته بود تا بتواند موقعیت خودش را در این شرایط بیابد.

کمی او را آرام کردم تا از آنچه در این وقت، ذهن او را درگیر و خاطرش را پریشان کرده، بگوید. می گفت که از طریق دوستانش در عراق، با خبر شده که یمانی خروج کرده، آن هم در روز عاشورای سالی فرد. با نیروهای مسلح عراقی درگیر شده و می گفت که برخی علما، در حال بررسی موضوع هستند.

یادم افتاد که روز عاشورای سال قبل هم، از اطراف نجف سید حسنی خروج کرده بود و در پی این حرکت، جماعتی کشته و مجروح شدند.

به صاحب صدای پشت تلفن گفتم: بهترین راه این است که این ساعت و تمام این روز را به یاد حسین بن علی(ع) و شهدای دشت نینوا به عزاداری مشغول باشد. متعجب شد. انتظار نداشت که به سادگی از کنار این خبر مهیّج یعنی خروج یمانی بگذرم، آن هم با قراینی قوی چون روز عاشورا و سال فرد که خودش ذکر می کرد. کمی که آرام تر شد. گفتم: با عجله و شتاب، خود و اطرافیان را به دردسر نینداز.

حسب برخی روایات قرار است جناب یمانی از یمن خروج کند؛ در این روز و ساعت و بی مقدمه و ناگهانی در جنوب بغداد چه می کند؟ خروج او و سید خراسانی و سفیانی، در یک روز و ساعت و ماه خواهد بود، در حالی که از آن دو، یکی در جبهة حق و دیگری صددرصد باطل است. قراین و شواهدی که منابع روایی ما را دربارة آنها متذکر شده و هشدار داده اند، در این ماجرا دیده نمی شود. به صرف چند خبر پراکنده و قرینة متشتّت که نمی توان از واقعة عظیمی چون ظهور حضرت صاحب الزّمان(ع) اطمینان حاصل کرد.

البته می پذیرم که عموم علائم و نشانه های ظهور طی سال های اخیر در اقصا نقاط عالم بروز کرده، به ویژه در عراقِ مبتلای بحران و فتنه. امّا، ما را دربارة علائم مهم تری هشدار داده اند و بیش از آن دربارة آمادگی و انتظار و علائمی حتمی و قطعی، چون خروج سفیانی از شام و بحران آفرینی هایش و کشت و کشتاری که به نفع غرب و یهود، علیه بندگان مستضعف به راه می اندازد.

این خروج مشکوک هیچ ربطی به یمانی، آن مرد خدا که برای خدا و به نیّت یاری حضرت امام(ع) خروج می کند و همراه با سید خراسانی از دیار فارس (ایران) به امام می پیوندد، ندارد.

در حال حاضر، بیش از تمامی انگشتان دو دست و دو پا(!) در عراق مدّعی نیابت، بابیت و حتی مهدویت وجود دارد در حالی که شباهت جملگی آنها به اعوان و انصار سفیانی بیشتر است تا پسرعموهای(!؟) یکی از آن سیصد و سیزده نفر مرد از خیل یاران امام که او را یاری خواهند داد.

وقتی در میانة بحران، جماعتی مبتلا و سرگردان در امواج فتنه ها، دست می گردانند تا شاید دستگیری بیاید، هر رهزن و طرّاری خود را در هیأت ناجی و منجی می نماید. مگر جز این است که طرّاران فرنگی ـ آمریکا و انگلیس ـ امروز خود را به نام ناجی مردم عراق و حتی منجی خلق عالم از بلا و ابتلا معرفی می نمایند و در همین هیأت و لباس، به جان و مال و ناموس خلق عالم تعدّی و تجاوز می کنند؟

قراین و شواهد و بسیاری از مدارک مکشوفه نشانی می دهد که بسیاری از این مدعیان نیابت و بابیت در عراق، مأموران مستقیم یا غیر مستقیم انگلیس، آمریکا و یهود هستند که با پول سلفی های عربستان فضای آشفتة عراق را آشفته تر می سازند تا به هیچ روی دولت نوپای مسلمان عراقی مجال آرامش و قرار و استقرار نیابد. برای این جماعت مأمور، شأن و مقام و موقعیت یهودیت صهیونیستی، آمریکا و انگلیس استعماری و جنایتکار صد مرتبه بالاتر است از مؤمنان آل محمد(ع). این اعتراف وحشتناک خودشان است که افاضه فرمودند(؟!): «اگر برای ایستادگی صدام در برابر ایران 25 میلیارد دلار هزینه کردیم، برای مقاومت در برابر استقرار دولت اسلامی فعلی عراق حاضر به هزینة 250 میلیارد دلار هستیم»؛ چنان که امروز شاهد این هزینه کردن هستیم.

با توجه به گسترة این حوادث و شبهات است که عرض می کنم:

امروز، بیش از هر زمان نیازمند آگاهی و معرفت دربارة «شرایط تاریخی ویژه ای» هستیم که در آن به سر می بریم. تنها به شرط شناسایی این شرایط است که می توانیم اتخاذ موضع کنیم و پیامد آن، سرمایه های مادی و معنوی را بر سر آن «موضع»، هزینه.

امروز، بیش از هر زمان نیازمند آگاهی از نشانه ها و قراین مذکور در میان روایات ائمه دین(ع) دربارة عصر ظهور و سال های ماقبل آن هستیم. تنها به شرط شناسایی این قراین است که می توانیم دریابیم در کدامین موقعیت هستیم. چه کسی راست و چه کسی فریب می دهد. چه وقت باید نشست و چه وقت باید به راه افتاد.

امروز، بیش از هر زمان نیازمند مصداق شناسی قراین، شواهد و علایم و تطبیق روایات متقن با حوادث جاری در جهان پیرامون خود هستیم. تنها به شرط این تطبیق و شناسایی است که می توانیم دریابیم در کدام جبهه ایم؛ و چند جمعه تا ظهور باقی مانده.

با تأسف باید گفت که از حافظة تاریخی خود ـ دانسته یا ندانسته ـ بسیاری از خاطرات و حوادث تلخ و شیرین رفته بر آل محمد(ع) و یاران، اولیا و شیعیان آنها را زدوده ایم و یا آنکه آن چنان به ریز و درشت دنیا مشغول آمده ایم که مجال بازنگری دفتر خاطرات گذشته را پیدا نمی کنیم و از همه بدتر، آموزه های مجهول غربی ما را فریفته است. از همین روست که گذشته را چراغ راه آینده نمی سازیم. قبل از وقوع سیل، مجاری و منافذ را سدّ نمی کنیم و از این دست مثل ها عبرت نمی گیریم که:

به جویی که بگذشت یک بار آب

نبندد خردمند بر او جای خواب

این معنا را همة مردانی که در حال تدبیر سیاست داخلی و خارجی دولت اسلامی هستند، بیش از عموم مردم، باید درک کرده و متذکرش شوند.

امروزه روز، در حالی که ما بحقّ، مسرور از بسیاری موفقیت های سیاسی، اجتماعی و علمی هستیم دور از چشم و گوش ما «نطفه های بحران آینده» بسته می شود. قراین آنها را در بسیاری از مناطق می توان ملاحظه کرد.

امروز، بیش از هر زمان نیامند نگاه به آینده ایم و تقویت «روحیه ای جهادی» برای حضور در آن. این معنا را همة مردانی که در حال تدبیر امر تعلیم و تربیت نوجوانان و جوانانند، بیش از عموم مردم باید درک کنند.

امروزه، بیش از هر زمان نیازمند معرفت دربارة مهدی آل محمد(ع)، مأموریت بزرگ و الهی شان و جایگاه «مردان زمینه ساز» آن انقلاب جهانی هستیم.

مأموریت سفینة انقلاب اسلامی، قرار گرفتن در مدار «زمینه سازان و یاری دهندگان» است و ناگزیر به شناسایی همة شرایط و مقتضیات این «مدار ویژه» در عصر غیبت حجت حقّ.

این معنا را همة مردانی که کسوت «طراحی خطوط استراتژیک» و «مبلغان این خطوط» در شیعه خانة امام زمان(ع) بر تن کرده اند، بیش از عموم مردم، باید درک کنند.

در آستانة سال نو جملة اعضای خانوادة بزرگ موعود(ع) را دعوت به «تجدید عهد» و «پایداری بر سر عهد» در طریق انتظار می کنیم؛ عهدی که متضمّن «آگاهی، ماندگاری و مجاهدة» ماست برای خدمت به آن امام غایب از نظر.

«تجدید عهدی» که تمامی حجاب های حایل میان ما و صاحب زمان و امام زمان(ع) را برمی دارد و سال های دوری را کوتاه و کوتاهتر می کنند.

«تجدید عهدی» که باعث بارش باران رحمت خداوندی می شود و زمینة ظهور مهدی موعود، ارواحنا له الفداء را فراهم می آورد.

باشد تا در خیل یاران و سوارانش جایگیر شویم؛ ان شاءالله

سال نو بر جملة منتظران مبارک باد

برگرفته از مجله موعود شماره 86